Dames 30+ 1 van droom naar werkelijkheid 

Het is een waterkoude zaterdagochtend, najaar 2017 bij Irene in Tegelen. We staan met een paar moeders langs de lijn te kijken naar ‘onze’ mini-F-jes en bedenken: Dit kunnen wij ook!

‘’Kom laten we ook gaan voetballen!”

“Is er al een damesvoetbalteam bij HBSV?”

“Ja, volgens mij wel, of nee, niet meer, maar dat zijn allemaal van die jonge grieten- die houd ik niet bij.”

Super leuk idee natuurlijk, maar om nou ieder weekend op zaterdag én zondag te gaan ballen, leek ons geen goed plan.

Bovendien was het veld zo groot, dat we bij de gedachten al begonnen te puffen. En hoe gingen we voldoende dames bij elkaar krijgen? De meesten van ons kenden de perikelen bij de mannen wel. Maar we lieten ons niet zomaar afschrikken en gingen opzoek naar een gedogen alternatief dat er ook nog bleek te zijn!

Woensdagavond werd trainingsavond

We vonden onze heil in 7x7 voetbal, een (redelijk) nieuw initiatief van de KNVB, waarbij je met 7 spelers op half veld speelt en je in toernooi-verband (net als we kennen bij de mini’s) om de ca. 3 á 4 weken op vrijdagavond 3 wedstrijden speelt van 20 minuten. Na wat onderzoek te hebben gedaan, contact te hebben gehad met de KNVB en intern bij HBSV, besloten we om eerst maar eens te gaan trainen. De woensdagavond werd ‘onze’ avond omdat dat goed uitkwam: de papa’s die dan toch al aanwezig waren moesten het zich deze avond maar op soppen en zo werd woensdagavond tot papa-avond gebombardeerd. Op dat moment hadden we al een clubje van zeven dames bijeen.

Wanneer de trainingen weer van start gaan in april, zijn we inmiddels gegroeid. We staan met 13 vrouw sterk! Er wordt een officieuze foto gemaakt en de HBSV All Stars zijn geboren! Bij gebrek aan een trainer, helpen onze (lieve, lieve) mannen ons de eerste weken uit de brand.

Verwachtingen werden overtroffen

In eerste instantie zijn de verwachtingen niet ontzettend hoog-bij onze mannen dan. Eerst zien, dan geloven dachten ze. Achteraf horen we toch dat de hoop niet direct wordt opgegeven. Aan motivatie en plezier in het spel is er in ieder geval geen gebrek! We luisteren (voor deze ene keer) goed, doen ons best en hier en daar lijkt het ook nog ergens op. De mannen wisselen elkaar af in de weken erop, en zien zelfs her en der progressie. Ondertussen begint het zich al goed rond te spreken in het dorp. Er is weer een nieuw damesvoetbalteam bij HBSV! Langzaam druppelen de aanmeldingen binnen. Ondertussen wordt er bij andere clubs gevraagd wat voor competitie zij spelen: wij willen immers na de zomerstop ook “voor–het-echie” mee de competitie in.

Schietgebedje

Een oefenwedstrijd tegen onze buur-club MVC’19 werd georganiseerd. Leuke dames, veel bekenden, zelfs familieleden waar we tegen mochten spelen. Er werd op voorhand gevraagd of we het niet erg vonden dat deze dames al wat ervaring hebben met voetballen. *slik* ‘’Néé, natuurlijk niet! Daar leren we alleen maar van!’’ ondertussen zeiden we een ‘schiet’gebedje op.

Om wel alvast te weten wat voor vlees we in de kuip hebben en om te zien hoe hun competitie eruit ziet, gaan we op een bewuste vrijdagavond in Mei met en paar dames een kijkje nemen in Maasbree. “Oh, kinne we hebbe!”

“Velt mei, ik zeen ôs heej wal taege speule ()”

Waar de een het positief inzag, kreeg de ander bijna een hartverlamming.

Meningen waren verdeeld, maar enthousiasme bleef!

Met die informatie op zak, zitten we met het bestuur om tafel: “Wat willen jullie dames?” Een retorische vraag. Wat wij wilden was inmiddels wel duidelijk. Na het maken van een taakverdeling moesten we opzoek naar een trainer en een leider, want laten we eerlijk zijn: een groep dames zelf alles laten organiseren, is misschien niet het beste plan ;-).

Haren op de tanden

Een trainer met ballen en een leider met haren op de tanden, dat hadden we nodig, want alleen op die manier konden wij ons volledig focussen op ons spel.

Vrijdagavond 25 mei 2018 was het dan zover: de oefenwedstrijd bij MVC’19, dames 30+, 7x7. Weliswaar zonder trainer (wel met des steun van de mannen die ons trainden), zonder shirts (afgesproken alles zwart, want dat had iedereen wel in de kast liggen), maar met een berg enthousiasme!

Samen met onze lieve mannen en kinderen én nog veel meer publiek uit Hout-Blerick e.o. stonden we om 19.30 uur op het veld.

De eerste wedstrijd

Een snikhete avond: 30+ graden. Het fluitsignaal wordt gevolgd door de aftrap. Hoppa, daar gingen ze! En met ‘’ze’’ bedoelen we Maasbree. En wij als een groep kuddedieren erachteraan. We renden ons het licht uit de ogen, liepen blessures op, vraten rollen Dextro en lurkten liters aan water uit onze bidons. Na ca. 5 minuten drinkpauze riep de scheids de dames van Maasbree bij elkaar.

‘’Dames, iets rustiger aan! Straks willen ze niet meer verder met voetballen.’’ Het stond inmiddels al 5-0 voor de tegenstander. Daarna volgde er nog eens 9 doelpunten voor Maasbree. Hoewel we afgemaakt werden, was het fantastisch! Iedereen bleef enthousiast. Dit wilden we écht vaker doen! Maar eerst was het tijd voor de 3e helft. Dat hadden we wel verdiend.

Aangemeld voor de competitie

Ondertussen waren we aangemeld voor de competitie en werd Irma bereid gevonden om onze leider te worden. Wat waren en zijn we blij met haar! Ze kent HBSV, is een teamsporter, heeft zelf gevoetbald in een grijs verleden, en het meest belangrijke: ze heeft eerder de dames geleid en staat stevig in haar schoenen.

Een tijdje later, kwam er via een speelster, een voormalig trainer een kijkje nemen. Wil, voormalig militair, ervaren trainer en ervaring in het trainen van dames bij VCH (die dames hadden het ook nog eens best ver geschopt) had er wel oren naar om ons te trainen. Al was het maar na aandringen van zijn schoondochter. Bijzonder dat Wil ook nog eens vicevoorzitter van VCH is. Toch wilde hij (ondanks zijn VCH hart) ons trainen. Een echte sportman! Na een paar oefentrainingen om te ervaren hoe het was, en vooral om te bepalen of wij wel tevreden waren kwam er al snel het besluit dat hij ons zou blijven trainen. We gaan voortvarend van start!

De All Stars zijn een feit

De eerste wedstrijden volgen: we starten thuis. Inmiddels ook in het bezit van onze eigen shirts met zelfs een sponsor: SEW, samen energiek in de wijk! Bovendien zijn we inmiddels in het bezit van een groot publiek waar menig club jaloers op is. Er zijn zelfs enkele hooligans met rookbommen in de kleuren van HBSV aanwezig tijdens onze wedstrijden. Winnen doen we nog niet. De eerste wedstrijd wel scoren: in eigen doel maar na wat oefening van een ervaren trainer, zelfs ook in die van de tegenstander! Een doelpunt waarmee we zo blij waren dat het leek alsof we de Champions League hadden gewonnen! Een nobel streven . Hoe dan ook: het nieuwe damesteam van HBSV, of te wel de All Stars, is een feit! Op naar de eerste overwinning!

Koningslust

Hoewel we in Maasbree zo waren afgemaakt, stonden we toch vol frisse moet weer op het veld in Koningslust. Daar waanden we ons op vakantie in Oostenrijk, maar dan zonder sneeuw. Naast onze altijd aanwezige honger naar bitterballen misten wij ook geen honger naar doelpunten.Of nog beter: overwinning! Die jacht naar de eerste overwinning begon tegen Sparta ’18. We konden de 0 houden, maar maakten helaas geen doelpunt. Het was wel een wedstrijd waarbij de fysieke gesteldheid van de dames flink op de proef werd gesteld. Met vallen en opstaan (letterlijk).

 

Strafschop

Daarna volgde er een wedstrijd tegen Koningslust waarin we binnen 3 minuten de eerste ‘strafschop’ tegen kregen. Daarop volgden nog 4 doelpunten aan de kant van de gastvrouwen. Toch lieten de Allstars zich niet uit het veld slaan. Met nog 1 wedstrijd te gaan tegen de gedoodverfde kampioen van de najaarscompetitie, MVC ’19, gingen we voortvarend van start. De dames van Maasbree hebben moeten aanpoten, onze verdediging stond als een huis en de verdedigers kwamen daar niet doorheen.

 

Toevalstreffer

Na de 14e minuut was er een klein, minuscuul klein kansje. De bal ging over de middenlijn, rechts, voor de voet van Jamy en pats! GOOOOOOOOOAAAAAAAAALLLLLLLL!!!!!! 0-1 voor HBSV!!!! Een fantastische toevalstreffer, maar oh zo gewenst!

 

Nu was het enkel zaak om vast te houden en de verdediging te laten doen waar ze goed in zijn. Maasbree kreeg een paar kansjes, maar onze wil was zo groot, dat er geen bal meer doorheen ging. Toen de scheids affloot, barstte het feestje los! Op naar de après ski (en bitterballen).

 

Dit smaakt naar meer

We gingen met de telefoon in de hand (de app liep over van enthousiaste reacties), richting kantine voor een welverdiend feestje. Ook voor MVC’19. Zij waren immers kampioen geworden. Maar wij voelden ons ook een beetje kampioen. Onderaan het lijstje. Niet een beetje maar echt helemaal onderaan. Dat kon ons echter niets schelen. We hadden een wedstrijd gewonnen! Helaas kon trainer Wil er niet bij zijn tijdens de wedstrijd, maar is het hem wel gelukt om met ons het feestje in de kantine van Koningslust nog even mee te vieren. Apetrots op zijn dames (en terecht)! En die derde helft, die wonnen we uiteraard ook. Dit smaakt naar meer. Veel meer.

Heb jij interesse om ook te gaan voetballen? Wil je meer weten over deze competitie en de mogelijkheden? Kom dan kijken naar onze thuiswedstrijden op vrijdag 22 maart a.s.

We trappen om 20.00 uur af op Sportpark Schansheide. Smaakt dat naar meer of kun je niet wachten? Neem dan contact op met HBSV (voetbal@hbsv.nl) of kom een keer kijken naar een van onze trainingen op woensdagavond 20.00 uur.

 

Tot dan!!